Hayat devam etmiyor!

Son zamanlarda yazacak, paylaşacak o kadar da çok konu varken, yazamadım. Yazmadım daha doğrusu... Her şey yitirdi anlamını. Harfleri yan yana getirmekten, onlarla anlamlı bir cümle kurmaktan utandım. Çünkü bu kadar çok ölüm karşısında her konu anlamını yitirmişti benim için.

Bir işçi çocuğu olarak büyüdüm ben. 26 yaşımda koca bir çocukken öteki âleme uğurladım rahmetli babamı. Şimdi ne zaman babamı düşünsem, kalın parmakları, avucunun içerisindeki nasırları bir pamuk gibi yüzümde dolaşıyor hâlâ… O yüzden babasını kaybeden her çocuk ne yaşıyorsa şu anda, ben 14 yıldır yaşıyorum onların yaşadıklarını. 

26 yaşında babasını kaybeden ben, yıllardır gelemedim kendime. Emekli olduğu halde, emekli parasıyla geçinemediği için yeniden girdiği işe giderken öldü babam. Her emekçinin emek vere vere rahat edemeden ölüp gittiği gibi…

“Hayat devam ediyor” kadar kurulabilecek daha boktan bir cümle yok bugünlerde…

Hayat devam etmiyor! Çünkü bir çocuğun babası öldüğü zaman hayat devam etmez. Babasıyla devam edecek bir hayatı olmayan bir çocuğun babasıyla bir hayatı bundan sonra olmadığı için hayatın geri kalan bölümü devam etmez. Evet, babası olmayan çocuklar da nefes alır, okuluna gider, annesine sarılır, bisiklete biner, büyür adam olur, onun da çocuğu olur ama babasız bir hayat sürdüğü için hep bir şeyleri eksik kalır.

Babasız bir hayat babasız bir hayattır ve o hayat devam etmez. Hele bugünlerde babasının ölümü hakkında bu kadar gereksiz ve çok konuşan insan varken o gözü yaşlı çocuklar için hayat devam etmez!

Her insanda gözyaşı vardır ama bazı insanlar akıtacakları gözyaşları ile insan olabileceklerini çoktan unutmuş sanırım. Türkiye gözyaşları içerisinde yüzüyor bugünlerde. Ancak bazıları gözyaşı denizinde bile yine yatlarından seyrediyorlar bu durumu. Sanki Cennetten son model bir rezidans daire almış gibi, sanki ölmeyeceklermiş gibi, hem şimdiki hayatı hem de hayat sonrası hayatını garantiye almış gibi… Hiçbir şey olmamış gibi…

Sosyal medya hayatı, esir aldı hepimizi. Orada yaşadık tüm acıları, bir iki yazdık, konuya uygun bir iki de fotoğraf paylaştık. Sosyal sorumluluğumuzu attık üzerimizden. E resmi yasta bittiğine göre, hayat devam ediyor işte…

Hayat devam etmiyor kıymetli dostlar. Hayat, babalarını kaybeden, çocuklarını kaybeden, kocalarını kaybeden, kısacası 301 insanımızla gönülden iletişime geçebilen hiç kimse için devam etmiyor…

Hayat devam ediyorsa, bunu babalarını toprak altından toprak altına koyan çocukların mezarlık ziyaretlerinde gidip kulaklarına fısıldayın bakalım, sizi duyacaklar mı?

Soma’da ölen insanlarımızın şehit olduğuna yürekten inanıyorum. Yüce Rabbim ölenlere Rahmeti ile muamele edecektir. 301 işçimizin mekânları Cennet olsun, Allah tüm yakınlarına ve Yüce Türk Milletine sabır versin…

Hayat devam etmiyor, eden kısmı için de Allah bize akıl fikir versin…

Zafer Ercan